រំលង​ទៅ​មាតិកា រំលង​ទៅ​មាតិកា
បទ​សនា

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ ៥ ចំណុចក្នុង ៣០ថ្ងៃ

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់កំណត់ថា ក្រុមនីមួយៗអាចមានកីឡាករលេងលើទីលានអតិបរមា ១១នាក់ រួមទាំងអ្នកចាំទី ១នាក់ ហើយការប្រកួតផ្លូវការត្រូវអនុវត្តតាមច្បាប់ ១៧ប្រការ របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ច្បាប់នេ...

October 25, 2026 5 min read
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ ៥ ចំណុចក្នុង ៣០ថ្ងៃ
❦

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ ៥ ចំណុចក្នុង ៣០ថ្ងៃ

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់កំណត់ថា ក្រុមនីមួយៗអាចមានកីឡាករលេងលើទីលានអតិបរមា ១១នាក់ រួមទាំងអ្នកចាំទី ១នាក់ ហើយការប្រកួតផ្លូវការត្រូវអនុវត្តតាមច្បាប់ ១៧ប្រការ របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ច្បាប់នេះប្រើនៅការប្រកួតក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ការប្រកួតលីគ និងព្រឹត្តិការណ៍បាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ ដែលរៀបចំដោយ FIFA។ ការប្រកួតធម្មតាមាន ២តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី បន្ថែមពេលដោយអាជ្ញាកណ្តាល ហើយការប្តូរកីឡាករអាស្រ័យលើបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត ដោយការប្រកួតជាច្រើនអនុញ្ញាត ៥ដងក្នុងពេលប្រកួត។ ចំណុចសំខាន់បំផុតគឺ កីឡាករមិនត្រូវប្រើដៃ លើកលែងអ្នកចាំទីក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន។ ដើម្បីយល់បានត្រឹមត្រូវ សូមចាប់ផ្តើមពីចំនួនកីឡាករ បន្ទាប់មកសិក្សាអុហ្វសាយ និងបញ្ចប់ដោយការគ្រប់គ្រងពិន័យ។

Great Rhino · Free demo

[រូបភាព៖ កីឡាករ ១១នាក់ឈរជាជួរលើទីលានបាល់ទាត់មុនការប្រកួតពេលល្ងាច]

ការវិភាគក្រុម រៀបចំមាតិកាអំពី FIFA World Cup ការទស្សន៍ទាយប្រកួត យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ ដើម្បីឱ្យអ្នកអានអាចបែងចែករវាងច្បាប់ពិត និងការយល់ច្រឡំ។ មុនពេលវិភាគឱកាសឈ្នះ ឬពិនិត្យហាងឆេង សូមអានច្បាប់ប្រកួតជាមុន ព្រោះព័ត៌មានអំពីការប្តូរ អុហ្វសាយ និងពិន័យអាចផ្លាស់ប្តូរការវាយតម្លៃបានយ៉ាងខ្លាំង។

ចង់ស្វែងយល់ពីមូលដ្ឋានបាល់ទាត់ឱ្យបានច្បាស់ជាងនេះ សូមចាប់ផ្តើមពីប្រភពខាងក្រោម។

ស្វែងយល់បន្ថែម

មគ្គុទ្ទេសក៍មូលដ្ឋានអំពីការប្រកួតបាល់ទាត់

ប្រសិនបើអ្នកទើបរៀនច្បាប់ ១១នាក់ តើគួរចាប់ផ្តើមពីអ្វី?

ចាប់ផ្តើមដោយចងចាំចំនួនកីឡាករ ១១នាក់ រយៈពេល ៩០នាទី ទីលាន ១ និងតួនាទីអ្នកចាំទី ១នាក់។ បន្ទាប់មក សិក្សាការចាប់ផ្តើមប្រកួត ការទាត់បាល់ចេញពីទីលាន ការបាល់ជ្រុង ការបាល់សេរី និងការពិន័យបាល់ប៉េណាល់ទី។ ច្បាប់ទាំងនេះជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការមើលការប្រកួត និងការវិភាគក្រុម។

តាម ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ IFAB ក្រុមមួយអាចមានកីឡាករលើទីលានមិនលើស ១១នាក់ ហើយការប្រកួតមិនអាចចាប់ផ្តើម ឬបន្តបានទេ ប្រសិនបើក្រុមណាមួយមានតិចជាង ៧នាក់។ នេះជាចំណុចសំខាន់ដែលអ្នកមើលជាច្រើនរំលង ព្រោះការបណ្តេញកីឡាករ ២នាក់អាចធ្វើឱ្យក្រុមនៅសល់ ៩នាក់ ប៉ុន្តែការបណ្តេញបន្ថែមអាចបញ្ឈប់ការប្រកួតតាមបទបញ្ជារបស់សហព័ន្ធ។

តួនាទីសំខាន់ៗមាន៖

  1. អ្នកចាំទី៖ អាចប្រើដៃក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែមិនអាចកាន់បាល់ដោយចេតនាពីការបញ្ជូនជើងរបស់មិត្តរួមក្រុម។
  2. ខ្សែការពារ៖ ទទួលខុសត្រូវការពារតំបន់ និងបិទផ្លូវវាយប្រហារ។
  3. ខ្សែបម្រើ៖ ភ្ជាប់ការពារ និងការវាយប្រហារ ព្រមទាំងគ្រប់គ្រងចង្វាក់លេង។
  4. ខ្សែប្រយុទ្ធ៖ ស្វែងរកទីតាំងបញ្ចប់ឱកាស និងបង្កើតសម្ពាធលើខ្សែការពារ។

[រូបភាព៖ អាជ្ញាកណ្តាល FIFA កាន់កាតលឿងនៅកណ្តាលទីលានដែលមានអ្នកគាំទ្រពេញជុំវិញ]

ច្បាប់ទី ៣ របស់ IFAB ក៏បញ្ជាក់ថា កីឡាករប្តូរចូលត្រូវរង់ចាំឱ្យកីឡាករចេញពីទីលានសិន ហើយត្រូវចូលតាមបន្ទាត់កណ្តាល លើកលែងអាជ្ញាកណ្តាលអនុញ្ញាតផ្សេង។ ក្នុងការប្រកួតជាច្រើនដែលអនុវត្តគោលការណ៍ ៥ការប្តូរ ក្រុមអាចប្រើការប្តូរនោះក្នុងឱកាស ៣ដងក្នុងពេលប្រកួត ដោយការប្តូរនៅពាក់កណ្តាលម៉ោងមិនរាប់ជាឱកាសមួយ។ ទោះយ៉ាងណា ការប្រកួតនីមួយៗអាចមានបទបញ្ជាផ្សេងគ្នា ដូច្នេះត្រូវពិនិត្យបទបញ្ជារបស់ FIFA ឬអ្នករៀបចំជាមុន។

ប្រសិនបើអ្នកចង់យល់អុហ្វសាយ តើគួរធ្វើដូចម្តេច?

អុហ្វសាយមិនមែនជាការឈរនៅមុខខ្សែការពារគ្រប់ពេលទេ ប៉ុន្តែជាកំហុសដែលកើតឡើងនៅពេលកីឡាករមានផ្នែករាងកាយដែលអាចរកគ្រាប់បាល់បាននៅជិតបន្ទាត់គោលរបស់គូប្រកួតជាងទាំងបាល់ និងកីឡាករគូប្រកួតទីពីរចុងក្រោយ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេងបាល់ឱ្យ។ កីឡាករត្រូវបានផ្តន្ទាទោសតែពេលចូលរួមក្នុងសកម្មភាពលេងប៉ុណ្ណោះ។

ច្បាប់ទី ១១ របស់ IFAB បែងចែកស្ថានភាពអុហ្វសាយជា ៣ផ្នែក៖ រំខានការលេង រំខានគូប្រកួត ឬទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីទីតាំងនោះ។ ដៃ និងដៃខាងលើមិនត្រូវរាប់សម្រាប់កំណត់អុហ្វសាយទេ ខណៈក្បាល ខ្លួន និងជើងអាចត្រូវបានគិត។ ចំណុចមិនសូវត្រូវបានពន្យល់គឺ កីឡាករមិនអាចមានអុហ្វសាយដោយផ្ទាល់ពីការទាត់បាល់ចេញពីទីគោល ការបាល់ជ្រុង ឬការបោះបាល់ចូលពីខ្សែចំហៀងឡើយ។

សម្រាប់ការអានស្ថានភាពអុហ្វសាយ សូមអនុវត្តតាមលំដាប់នេះ៖

  • ទីមួយ ពិនិត្យទីតាំងកីឡាករនៅពេលមិត្តរួមក្រុមប៉ះបាល់។
  • ទីពីរ កំណត់ថាតើមានកីឡាករគូប្រកួតទីពីរចុងក្រោយនៅខាងមុខឬទេ។
  • ទីបី ពិនិត្យថាកីឡាករនោះបានចូលរួមក្នុងសកម្មភាពលេងឬអត់។
  • ទីបួន សម្គាល់ថាការលេងបាល់កើតពីការបញ្ជូនដោយចេតនា ឬពីការស្ទុះបាល់របស់គូប្រកួត។

ចំណុចចុងក្រោយមានសារៈសំខាន់សម្រាប់អ្នកវិភាគ។ ប្រសិនបើខ្សែការពារប៉ះបាល់ដោយចេតនា ដើម្បីលេងបាល់ ប៉ុន្តែការប៉ះបាល់មិនបានល្អ កីឡាករដែលមានទីតាំងអុហ្វសាយអាចមិនត្រូវបានផ្តន្ទាទោសក្នុងករណីជាក់លាក់។ ប៉ុន្តែការស្ទុះបាល់ពីអ្នកចាំទី ឬពីបង្គោលទី មិនស្មើនឹងការលេងបាល់ដោយចេតនាទេ។ នេះជាព័ត៌មានកម្រដែលអាចប៉ះពាល់ដល់ការវាយតម្លៃគ្រាប់បាល់ និងការសម្រេចចិត្តរបស់ប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូអាជ្ញាកណ្តាល។

សម្រាប់ឯកសារផ្លូវការ សូមពិនិត្យ ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ FIFA និងឯកសាររបស់ IFAB មុនពេលសន្និដ្ឋានលើស្ថានភាពស្មុគស្មាញ។

ប្រសិនបើអ្នកចង់វិភាគការពិន័យ តើត្រូវធ្វើអ្វីមុន?

ត្រូវបែងចែកកំហុសជា ៣ប្រភេទ៖ កំហុសបាល់សេរីដោយផ្ទាល់ កំហុសបាល់សេរីដោយប្រយោល និងកំហុសដែលនាំទៅបាល់ប៉េណាល់ទី។ កាតលឿងជាការព្រមានផ្លូវការ ខណៈកាតក្រហមបណ្តេញកីឡាករចេញ ហើយក្រុមមិនអាចដាក់កីឡាករផ្សេងជំនួសបានទេ។ ការសម្រេចចិត្តចុងក្រោយស្ថិតលើអាជ្ញាកណ្តាល និងពិធីការប្រកួត។

ការទទួលកាតមិនមានន័យថាកំហុសទាំងអស់មានតម្លៃដូចគ្នាទេ។ ការទាញអាវ ការរារាំងការវាយប្រហារដោយចេតនា ការប៉ះដៃ និងការប្រព្រឹត្តអំពើគ្រោះថ្នាក់ ត្រូវពិនិត្យតាមបរិបទ។ ប្រសិនបើកីឡាកររារាំងឱកាសរកគ្រាប់បាល់ច្បាស់លាស់ក្នុងតំបន់ពិន័យ ដោយប្រើកំហុសដែលអាចផ្តន្ទាទោសដោយបាល់សេរី នោះអាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់បាល់ប៉េណាល់ទី និងកាតក្រហម ឬកាតលឿង អាស្រ័យលើការប៉ុនប៉ងលេងបាល់ និងលក្ខខណ្ឌនៃសកម្មភាព។

សម្រាប់ការវិភាគឱ្យមានវិន័យ សូមកត់ត្រា៖

  • នាទីដែលកំហុសកើតឡើង។
  • តំបន់ទីលាន និងចម្ងាយពីទីគោល។
  • កីឡាករដែលបង្កកំហុស និងអ្នករងគ្រោះ។
  • តើការវាយប្រហារមានឱកាសរកគ្រាប់បាល់ច្បាស់លាស់ឬទេ។
  • តើអាជ្ញាកណ្តាលបានប្រើប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូឬអត់។

ការអនុវត្តនេះមានប្រយោជន៍ជាងការមើលចំនួនកាតតែប៉ុណ្ណោះ។ ឧទាហរណ៍ ក្រុមដែលទទួលកាតលឿង ៤សន្លឹកនៅតំបន់កណ្តាល អាចមានហានិភ័យខុសពីក្រុមដែលទទួលកាត ៤សន្លឹកនៅក្នុងតំបន់ពិន័យ។ ដូច្នេះ ការវិភាគច្បាប់ត្រូវភ្ជាប់ជាមួយទីតាំង ពេលវេលា និងស្ថានភាពប្រកួត មិនមែនជាមួយចំនួនស្ថិតិដាច់ដោយឡែកទេ។

សម្រាប់ការសិក្សាវិធីអានស្ថិតិពិន័យ សូមពិនិត្យព័ត៌មានបន្ថែមនៅទីនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

[រូបភាព៖ កីឡាករបាល់ទាត់ឈរនៅជញ្ជាំងការពារខណៈអាជ្ញាកណ្តាលរៀបចំបាល់សេរីពេលថ្ងៃ]

តើកំហុសទូទៅណាខ្លះគួរជៀសវាង?

កំហុសទូទៅបំផុតគឺការគិតថា កីឡាករត្រូវបានផ្តន្ទាទោសអុហ្វសាយភ្លាមៗពេលឈរនៅមុខខ្សែការពារ។ តាមច្បាប់ទី ១១ កីឡាករត្រូវចូលរួមក្នុងសកម្មភាពលេង ឬរំខានគូប្រកួត ទើបកំហុសអាចកើតឡើង។ កំហុសទីពីរគឺការគិតថាបាល់ប៉ះដៃគ្រប់ករណីសុទ្ធតែជាកំហុស។ អាជ្ញាកណ្តាលពិនិត្យទីតាំងដៃ ចលនារាងកាយ ចម្ងាយ និងភាពអាចព្យាករណ៍បាន មុនពេលសម្រេច។

កំហុសមួយទៀតគឺការច្រឡំរវាងបាល់សេរីដោយផ្ទាល់ និងបាល់សេរីដោយប្រយោល។ បាល់សេរីដោយផ្ទាល់អាចបញ្ចូលទីដោយការទាត់តែម្តង ខណៈបាល់សេរីដោយប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករផ្សេងម្នាក់ទៀតមុនចូលទី។ ប្រសិនបើកីឡាករទាត់បាល់សេរីដោយប្រយោលចូលទីដោយផ្ទាល់ អាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់ការទាត់បាល់ចេញពីទីគោល ឬបាល់ជ្រុង អាស្រ័យលើក្រុមដែលទាត់ និងទីតាំងកើតហេតុ។

ចំណុចដែលអ្នកវិភាគគួរប្រុងប្រយ័ត្នមាន៖

  • កុំយកច្បាប់ការប្រកួតមិត្តភាពទៅអនុវត្តលើការប្រកួតលីគដោយស្វ័យប្រវត្តិ។
  • កុំសន្មតថាការប្តូរ ៥ដងមាននៅគ្រប់ការប្រកួត។
  • កុំរាប់ពេលបន្ថែមជាផ្នែកថេរ ព្រោះអាជ្ញាកណ្តាលជាអ្នកកំណត់។
  • កុំសម្រេចកំហុសបាល់ដៃដោយមើលតែចលនាដៃមួយសន្លឹក។
  • កុំប្រើស្ថិតិអុហ្វសាយដោយមិនពិនិត្យពេលបញ្ជូនបាល់។

អង្គភាព សហព័ន្ធបាល់ទាត់អាស៊ី និង FIFA អាចកំណត់បទបញ្ជាប្រកួតបន្ថែម ដូចជាចំនួនកីឡាករបម្រុង ការប្រើប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូ និងនីតិវិធីបាល់ប៉េណាល់ទី។ ដូច្នេះ មុនពេលប្រើព័ត៌មានសម្រាប់ការទស្សន៍ទាយ ឬការវាយតម្លៃហាងឆេង គួរអានឯកសារប្រកួតផ្លូវការរបស់ព្រឹត្តិការណ៍នោះសិន។

តើការត្រួតពិនិត្យច្បាប់ក្នុង ៣០ថ្ងៃគួរធ្វើដូចម្តេច?

ការត្រួតពិនិត្យ ៣០ថ្ងៃគួរបែងចែកជា ៣ដំណាក់កាល៖ ១០ថ្ងៃដំបូងសិក្សាចំនួនកីឡាករ តួនាទី និងរយៈពេលប្រកួត; ១០ថ្ងៃបន្ទាប់សិក្សាអុហ្វសាយ ការប្តូរ និងកំហុសបាល់ដៃ; ១០ថ្ងៃចុងក្រោយអនុវត្តលើវីដេអូប្រកួត FIFA World Cup 2026 ឬការប្រកួតក្នុងស្រុក។ វិធីនេះបង្កើតការយល់ដឹងជាប្រព័ន្ធ ជំនួសការចងចាំច្បាប់ដោយដាច់ៗគ្នា។

ក្នុង ១០ថ្ងៃដំបូង សូមសរសេរសេចក្តីសង្ខេប ៥បន្ទាត់បន្ទាប់ពីមើលការប្រកួតនីមួយៗ៖ ចំនួនកីឡាករ រយៈពេល តួនាទីអ្នកចាំទី បាល់ចាប់ផ្តើម និងការបន្ថែមពេល។ ក្នុង ១០ថ្ងៃទីពីរ សូមជ្រើសរើសស្ថានភាពអុហ្វសាយ ១០លើក ហើយកត់ត្រាទីតាំងកីឡាករនៅពេលបាល់ត្រូវបានបញ្ជូន។ ក្នុង ១០ថ្ងៃចុងក្រោយ ប្រៀបធៀបការសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាលជាមួយការពន្យល់របស់ IFAB ដោយមិនសន្មតថាការមើលរូបភាពមួយមុំអាចបង្ហាញការពិតទាំងមូល។

បញ្ជីត្រួតពិនិត្យចុងក្រោយ៖

  1. តើក្រុមទាំងពីរមានកីឡាករលើស ៧នាក់ឬទេ?
  2. តើការប្តូរកីឡាករអនុវត្តតាមបទបញ្ជារបស់ការប្រកួតឬទេ?
  3. តើកំហុសអុហ្វសាយកើតនៅពេលបញ្ជូនបាល់ឬទេ?
  4. តើការប៉ះដៃជាចេតនា ឬជាទីតាំងធម្មតារបស់រាងកាយ?
  5. តើការពិន័យត្រូវបានសម្រេចដោយអាជ្ញាកណ្តាលទីលាន ឬមានការត្រួតពិនិត្យវីដេអូ?

នេះជាចំណុចព័ត៌មានបន្ថែមដែលការណែនាំទូទៅជាច្រើនមិនបានបញ្ជាក់៖ ការប្រកួតដំណាក់កាលចាញ់ធ្លាក់អាចមានម៉ោងបន្ថែម ២តង់ តង់នីមួយៗ ១៥នាទី ហើយបន្ទាប់មកអាចប្រើការទាត់បាល់ប៉េណាល់ទី។ ប៉ុន្តែការប្រកួតលីគដែលបញ្ចប់ស្មើ មិនអាចបន្ថែមម៉ោងដោយស្វ័យប្រវត្តិបានទេ។ ការបែងចែកនេះមានឥទ្ធិពលផ្ទាល់លើការវិភាគលទ្ធផល និងការរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ក្រុម។

សូមប្រើការត្រួតពិនិត្យ ៣០ថ្ងៃនេះជាវិធីវាស់ការយល់ដឹង មិនមែនជាការប្រឡងដែលត្រូវចងចាំរាល់ពាក្យក្នុងច្បាប់ ១៧ប្រការទេ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យដូចម្តេច?

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យថា ក្រុមនីមួយៗអាចដាក់កីឡាករលេងលើទីលានអតិបរមា ១១នាក់ រួមទាំងអ្នកចាំទី ១នាក់។ ការប្រកួតត្រូវអនុវត្តតាមច្បាប់ ១៧ប្រការរបស់ IFAB ដែលគ្របដណ្តប់ទីលាន បាល់ កីឡាករ អាជ្ញាកណ្តាល អុហ្វសាយ កំហុស និងការចាប់ផ្តើមលេង។ ប្រសិនបើក្រុមណាមួយនៅសល់តិចជាង ៧នាក់ ការប្រកួតមិនអាចបន្តតាមលក្ខខណ្ឌធម្មតាបានទេ។

សំណួរ៖ តើត្រូវរៀនច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់តាមលំដាប់ណា?

គួររៀនតាមលំដាប់ចំនួនកីឡាករ រយៈពេលប្រកួត ការចាប់ផ្តើមលេង អុហ្វសាយ និងការពិន័យ។ សូមចាប់ផ្តើមដោយអានច្បាប់ទី ៣ អំពីកីឡាករ បន្ទាប់មកច្បាប់ទី ៧ អំពីរយៈពេល និងច្បាប់ទី ១១ អំពីអុហ្វសាយ។ ការមើលវីដេអូប្រកួត ៣០នាទីក្នុងមួយថ្ងៃ និងកត់ត្រាស្ថានភាព ៣លើក អាចជួយឱ្យយល់បានលឿនជាងការអានដោយគ្មានឧទាហរណ៍។

សំណួរ៖ តើការប្តូរ ៥ដងខុសពីការប្តូរ ៣ដងយ៉ាងដូចម្តេច?

ការប្តូរ ៥ដងអនុញ្ញាតឱ្យក្រុមប្តូរកីឡាករបានច្រើនជាងការប្តូរ ៣ដង ប៉ុន្តែបទបញ្ជាខ្លះកំណត់ឱ្យប្រើក្នុងឱកាស ៣ដងក្នុងពេលប្រកួត។ ការប្តូរនៅពាក់កណ្តាលម៉ោងជាទូទៅមិនរាប់ជាឱកាសមួយទេ។ ទោះជាយ៉ាងណា មិនមែនគ្រប់លីគ ឬគ្រប់ការប្រកួតរបស់ FIFA មានលក្ខខណ្ឌដូចគ្នាទេ ដូច្នេះត្រូវពិនិត្យឯកសារផ្លូវការរបស់ព្រឹត្តិការណ៍។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាអាជ្ញាកណ្តាលសម្រេចអុហ្វសាយខុសគ្នា?

អាជ្ញាកណ្តាលអាចសម្រេចខុសគ្នា ព្រោះអុហ្វសាយត្រូវវាស់នៅពេលបាល់ត្រូវបានបញ្ជូន និងត្រូវពិនិត្យថាកីឡាករបានចូលរួមក្នុងការលេងឬអត់។ ករណីបាល់ស្ទុះពីអ្នកចាំទី បង្គោលទី ឬការលេងដោយចេតនារបស់ខ្សែការពារ អាចផ្តល់លទ្ធផលខុសគ្នា។ ប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូជួយពិនិត្យបន្ទាត់ និងពេលវេលា ប៉ុន្តែការបកស្រាយអំពីការរំខានគូប្រកួតនៅតែត្រូវការការវិនិច្ឆ័យ។

សំណួរ៖ តើត្រូវការអ្វីខ្លះដើម្បីយល់ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់?

ត្រូវមានឯកសារច្បាប់របស់ IFAB ព័ត៌មានបទបញ្ជាព្រឹត្តិការណ៍ និងវីដេអូប្រកួតដែលមានពេលវេលាច្បាស់លាស់។ អ្នករៀនគួរយល់យ៉ាងហោចណាស់អំពីច្បាប់ ៣ អំពីកីឡាករ ច្បាប់ ៧ អំពីពេលវេលា និងច្បាប់ ១១ អំពីអុហ្វសាយ។ មិនចាំបាច់ចំណាយប្រាក់លើវគ្គសិក្សាភ្លាមៗទេ ព្រោះ FIFA និង IFAB មានឯកសារសាធារណៈជាច្រើនដែលអាចអានបានដោយឥតគិតថ្លៃ។

សំណួរ៖ តើការមើលច្បាប់មានប្រយោជន៍សម្រាប់ការវិភាគការប្រកួតដែរឬទេ?

មានប្រយោជន៍ ព្រោះច្បាប់ជួយបកស្រាយថាហេតុអ្វីគ្រាប់បាល់មួយត្រូវបានទទួលស្គាល់ ឬលុបចោល។ ការយល់អុហ្វសាយ ការពិន័យ និងការប្តូរអាចធ្វើឱ្យការវាយតម្លៃយុទ្ធសាស្ត្រមានភាពត្រឹមត្រូវជាងការមើលលទ្ធផលតែប៉ុណ្ណោះ។ ទោះយ៉ាងណា ច្បាប់មិនអាចធានាលទ្ធផលប្រកួត ឬបំបាត់ភាពមិនប្រាកដប្រជារបស់កីឡាបាល់ទាត់បានទេ។

ការវិភាគក្រុម នឹងបន្តផ្តល់ការពន្យល់អំពី FIFA World Cup 2026 ស្ថិតិកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមដោយផ្អែកលើប្រភពផ្លូវការ។ សូមអានច្បាប់ជាមុន ពិនិត្យបទបញ្ជាជាក់លាក់របស់ការប្រកួត ហើយប្រើព័ត៌មានសម្រាប់ការយល់ដឹងដោយមានការទទួលខុសត្រូវ។

ប្រសិនបើអ្នកចង់បន្តសិក្សាច្បាប់ និងការវិភាគបាល់ទាត់ សូមចូលមើលមាតិកាបន្ថែមរបស់យើង។

ស្វែងយល់បន្ថែម

§
❦

ការវិភាគក្រុម · The Midnight Archive · An Exhibition of Thought

Related Articles